Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, deve tellâl iken, pire mangal iken, ben dedemin beşiğini tıngır mıngır sallar iken ...  ülkelerden birinde, kurda kuşa hükmeden bir padişah varmış....

Günlerden bir gün halkının arasında halk gibi dolaşırken kuşçular çarsına uğramış. Bir ara gözü kekliklere ilişmiş. Bir grup kekliğin üzerindeki varakta,
"Tane işi fiyatı 1 altın" yazıyormuş. Hemen yanı başlarında asılı, adeta altın kafes içinde bir keklik daha varmış. Onun yaftasında da 300 altın yazmaktaymış.

Padişahın gözü 300 altınlık kekliğe takılmış ve sormuş:
"Hayırdır, bunun diğerlerinden  farkı nedir ki, diğerleri  1 iken, bu 300 altın?"

Satıcı, "Beyim bu keklik özel eğitimli, çok güzel ötüyor, ötmesi bir yana bunun ötüşünü duyan ne kadar keklik varsa hepsi onun etrafına doluşuyor. Tüm keklikler bir araya gelince avcılar da toplanan keklikleri rahatça avlıyorlar" demiş.

"Satın alıyorum" demiş Padişah.
Vermiş 300 altını ve hemen oracıkta vurduruvermiş kekliğin kafasını.

Satıcı gözleri fal taşı gibi ve de şaşkın:
"Ne yaptınız mirim, en maharetli kekliğin kafasını koparttınız, yazık değil mi" diye dövünürken;

Padişah gürlemiş:
"Kendi soyuna ihanet edenlerin er geç akıbeti budur."

Gülsev Akın'a teşekkürlerimizle

Asya'da maymun yakalamak için kullanılan bir çeşit tuzak vardır. Bir hindistancevizi oyulur ve iple bir ağaca veya yerdeki bir kazığa bağlanır.
Hindistancevizinin altına ince bir yarık açılır ve oradan içine tatlı bir yiyecek konur. Bu yarık sadece maymunun elini açıkken sokacağı kadar büyüklük-tedir, yumruk yaptığında elini dışarı çıkaramaz. Maymun, tatlının kokusunu alır, yiyeceği yakalamak için elini içeri sokar ve yiyeceği kavrar, ama yiyecek elindeyken elini dışarı çıkarması olanaksızdır.

Sıkıca yumruk yapılmış el, bu yarıktan dışarı çıkmaz. Avcılar geldiğinde,
maymun çılgına döner ama kaçamaz. Aslında bu maymunu, tutsak eden
hiçbirşey yoktur. Onu sadece onun kendi bağımlılığının gücü tutsak
etmiştir. Yapması gereken tek şey elini açıp yiyeceği bırakmaktır. Ama zihninde açgözlülüğü o kadar güçlüdür ki bu tuzaktan kurtulan maymun çok
nadir görülür.

Bizi tuzağa düşüren ve orada kalmamıza neden olan şey, arzularımız ve zihnimizde onlara bağımlı oluşumuzdur.  Tüm yapmamız gereken, elimizi açıp benliğimizi ve bağımlı olduğumuz şeyleri serbest bırakmak, özgürleşmektir.

Joseph Goldstein

Hikayemiz; Herkes, Birisi, Herhangi Biri ve Hiç Kimse adlı dört kişi hakkında...

Yapılması gereken önemli bir iş vardı  ...

              Herkes, Birisi’nin bu işi yapacağından emindi.
                                Gerçi işi,  Herhangi Biri de yapabilirdi.

Ama Hiç Kimse yapmadı...

Birisi buna çok kızdı. Çünkü iş Herkes’in işiydi.

Herkes, Herhangi Biri’nin bu işi yapabileceğini düşünüyordu.

Ama Hiç Kimse, Herkes’in yapamayacağının farkında değildi.

Sonunda;
Herhangi Biri’nin yapabileceği bir işi, Hiç Kimse yapmadığı için, Herkes, Birisi’ni suçladı.

Gökten elmalar düştü.

Hiç kimseyi herhangi biri yerine koymayıp, herkesi kendisi kadar benimseyen birisinin başına...!